استاد ميرصالح حسيني

ميرصالح حسيني متولد سال 1324 در شهرستان سراب در يک خاندان فرهنگي به دنيا آمد. او به زبان‌هاي فارسي، عربي، انگليسي و فرانسه مسلط بود.دكتر ميرصالح

حسيني نام آشنايي در ادبيات فارسي و تركي آذربايجاني بود. او كه از وكلاي مبرز و بنام دادگستري تهران بود، با نخستين ترجمه منظومه «حيدربابا يه سلام»، شاهكار ادبي استاد شهريار، به فارسي روان و در قالب خود منظومه شناخته شد.

مطالعه آثار مولانا محمد فضولي چنان آتشي در جانش افروخت كه سال‌ها به تحقيق و بررسي آثار او مشغول بود. وقتي براي اولين‌بار با جمع‌آوري نسخه‌هاي خطي و مقابله آن‌ها، ديوان جامع، كامل و نفيس فضولي را به دوستداران ادب عرضه داشت، استاد محمدحسين شهريار با دعوت از اين شاعر و محقق، مراتب سپاس و قدرداني خود را اعلام كرد و در همان محفل، ساعت‌ها از شعر و ادب ايران‌زمين و مقام والاي فضولي سخن‌ها رفت. هم‌زمان با كنگره بين‌المللي فضولي از طرف يونسكو در تبريز حديقة السعدا نيز منتشر شد.

حضور حسيني در محافل شعر و ادب و توضيح و تفسير آثار فضولي همواره با استقبال هنرمندان، اديبان، شاعران و خوانندگان همراه بود و همين امر سبب شده بود كه بسياري از علاقه‌مندان، شعرهاي فضولي و او را از حفظ بخوانند.

ميرصالح حسيني در ادبيات تركي، چهره شاخصي بود؛ چرا كه احاطه كامل او بر شاخه‌هاي مختلف زبان تركي و آشنايي با چندين زبان زنده دنيا در كنار طبع روان شعر و عشق مفرطش به شناساندن آثار نام‌داران و پيشوايان ادب اين مرز و بوم موجب شده بود كه در تمامي كارها، نهايت دقت، ذوق، خلاقيت و ابتكار را به خرج دهد.

از جمله آثار او، ديوان كامل مهستي، ليلي و مجنون فضولي، درد مشترك، شرحي بر شمشير و قلم ختايي (شاه اسماعيل صفوي)، شرحي سطري بر آثار سهراب سپهري و ترجمه رباعيات خيام به تركي و عربي مزين به تابلوهاي قربانعلي اجلي را مي‌توان نام برد. همچنين تصحيح ديوان شاه اسماعيل صفوي (ختايي) آخرين اثر منتشرشده اوست.

دكتر حسيني از اساتيد برجسته دانشگاهي كشور هم بودند و به تدريس دروسي چون جامعه شناسي مي پرداختند.

میر صالح حسینی، بیست و ششم خرداد ماه سال گذشته، در سن 61 سالگی و بعد از یک دوره طولانی مدت درمان بیماری ریوی، چشم ازجهان فروبست و در قطعه هنرمندان وادی رحمت تبریز به خاک سپرده شد.

مشاهیر و مفاخر شهرستان سراب - آذربایجان شرقی

مردم شهرستان سراب به مباحثه و شعر و شاعري علاقه خاصي معطوف مي دارند و اگر اوقات فراغتي پيدا كنند محفلي تدارك ديده و به مشاعره و تفسير مي پردازند بطوري كه اگر با يكي از اهل اين فن همراه باشي يا خود شعر گويد ، يا شعر شاعر ديگري را نقد و بررسي ميكند. روي همين اصل در شهرستان سراب شعرا زياد به پا خاسته اند و به خاطر ارادت خاص به اهل بيت عصمت و طهارت بيشتر شعرهايشان به مرائي و مداحي اهل بيت پيامبر و معصومين (ع) است .